Czy moje dziecko ma autyzm? Jak rozpoznać autyzm?

autyzm

Każda choroba wiąże się z pewnego rodzaju dyskomfortem – sam fakt jej zaistnienia, już sprawia ból i cierpienie. Ze względu na brak wiedzy, jak również doświadczenia stajemy się zdominowani przez informację o chorobie. W dużej mierze bywa tak, że pomimo diagnozy zaprzeczamy chorobie… „przecież jeszcze kilka dni temu byłem/am zdrowy/a…” Jest to trudne do zaakceptowania.

Natomiast, jeśli choroba dotyczy naszego dziecko akceptacja przybiera inną formę. Nie tylko zaprzeczamy chorobie, ale słowami obciążamy lekarza, który dokonał diagnozy…

Gdy na świecie pojawiają się dzieci, to stają się one dla nas diamentem istnienia. Wyjątkowe, niepowtarzalne, idealne, nieskazitelne – bo nasze… „nikt inny nie ma tak idealnego dziecka jak ja…” W momencie gdy dowiadujemy się o diagnozie, idealny obraz zanika. Boimy się nieznanego. Boimy się świata, który teraz zobaczy „wady”… Mimo wszystko boimy się przyszłości. Obawiamy się tego co nieznane, ale również tego w jaki sposób będą patrzeć na nas inni – wciąż nazbyt uzależniają nasze samopoczucie od opinii innych osób…

Radość macierzyństwa, czy ojcostwa zanika – czujemy się złymi rodzicami… „przecież to przez nas… to my…” Wciąż nieświadomi zapominamy o tym, że na pewne sprawy i sytuacje nie mamy wpływu, a to co będzie jest nieuniknione. Żyjemy pośród wielu różnych ludzi. Ludzi, którzy czerpią radość z czyjejś krzywdy, ale również wśród osób, które otworzą dla nas serca, w tak nieznanej dotąd drodze życia. Idealizowanie i obwinianie w żaden sposób nie pomoże, a jedynie może zaszkodzić.

Nikt z nas nie urodził się idealny, bez skazy… Każdy musi pracować na swoją wartość… Jeśli natomiast obawiamy się przysłowiowego „co ludzie powiedzą…” zastanówmy się proszę, co będą mówić jeśli będziemy zaprzeczać rzeczywistości… Rzeczą naturalną jest istnienie wśród niedoskonałości, a miłość jest tym wartościowsza im bardziej budowana na prawdzie i akceptacji.

Każda choroba – czy to Twoja, czy moja, czy Twojego dziecka powinna być podyktowana akceptacją. Nie jest ważne, co inni ludzie o Tobie sądzą – ważne jest to, co Ty przedstawisz swojemu dziecku. Pokazując mu wartość życia, nadajesz mu sens. Dzięki Tobie poznaje i się uczy… To Ty jesteś twórcą jego samoakceptacji, to Ty wpływasz na jego samoocenę…

Autyzm jest bardzo trudny do zrozumienia i wytłumaczenia. Wciąż wiele osób w ogóle nie słyszało nic, a nic o autyzmie. Autyzm to złożone zaburzenia rozwoju i funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego, charakteryzujące się zakłóceniami zdolności komunikowania i budowania relacji interpersonalnych. Choroba polega na odcięciu się człowieka od zewnętrznego świata, ograniczeniu wymiany informacji ze środowiskiem. Przyczyny autyzmu nie zostały dotąd w pełni poznane. Istnieje wiele hipotez, jednak najprawdopodobniej wpływają na niego czynniki biologiczne i psychologiczne.

Gdy pierwszy raz poznałam Ilonę i Huberta – sprawiali wrażenie osób nad wymiar uważnych. Zawsze zwracali uwagę na to, co inni mówią na ich temat i jak ich oceniają. Sami też nie stronili od osądów – co miało duży wpływ na sposób postrzegania przez nich rzeczywistości. Pierwsze dziecko – łzy radości. Dumny ojciec – zachwycona matka. Wciąż powtarzali i podkreślali wyjątkowość swojego dziecka, często nazbyt raniąc innych rodziców. Byli doskonali, a ich syn przedoskonały. Choć już od pierwszych miesięcy było widać, że dziecko zachowuje się „inaczej” – oni zaprzeczali, wręcz się obrażali i zrywali kontakt z osobami, które zwracały im uwagę na owy stan rzeczy. Gdy Mikołaj skończył rok jego specyficzne zachowanie potęgowało. Wciąż płakał, unikał kontaktu wzrokowego, lubił siedzieć “w koncie”, w oddali od innych. Rodzice wciąż zaprzeczali. W wieku 3 lat lekarz zdiagnozował u niego autyzm – oburzenie, żal, złość… Jak wiele złych emocji było w nich… Krytykowali, obmawiali, wręcz podważali autorytet lekarza. W momencie gdy choroba potęgowała i rodzice nie mieli z synem żadnego kontaktu doszli obopólnie do wniosku, że muszą podjąć jakiekolwiek kroki ku zrozumieniu i zdrowiu ich synka. Choć droga długa i zawiła podjęli walkę o swoje dziecko.

Autyzm to nie wyrok to choroba, która czym szybciej wykryta tym łatwiejsza do opanowania. Pomimo, że autyzm nie jest uleczalny, to i tak warto podjąć działania, które wspomogą rozwój, a w późniejszym czasie poprawią funkcjonowanie. Każde dziecko autystyczne jest inne i inaczej kreuje swą osobowość. Różnice miedzy dziećmi autystycznymi są ogromne. Niektóre, z mniejszym stopniem autyzmu, mogą okazywać tylko niewielkie opóźnienie mowy i niewielkie problemy w kontaktach ze środowiskiem. Inne dzieci, z większym stopniem autyzmu, mogą potrzebować pomocy o każdej porze dnia, przy każdej czynności.

Na co powinniśmy zwrócić uwagę? Każde dziecko autystyczne zachowuje się w podobny sposób. Powinniśmy przede wszystkim zwróć uwagę na:

  • Trudności w kontaktach z rówieśnikami, z innymi dziećmi;
  • Strach przed zmianą rytmu dnia; skłonności do monotonni;
  • Nadwrażliwość na bodźce – dotyk, dźwięk;
  • Brak kontaktu wzrokowego, bądź znacznie jego ograniczenie;
  • Obsesyjne skupianie się na jednej rzeczy, na jeden czynności;
  • Woli kontakt z przedmiotami niż z ludźmi;
  • Godzinami potrafi bawić się jednym przedmiotem;
  • Zawężony krąg – lubi samotność, trzyma się na uboczu;
  • Wysoka, bądź skrajnie niska ruchliwość;
  • Zauważalna niechęć do bliskości;
  • Brak odpowiedzi – pozorna „głuchota”;
  • Niewytłumaczone napady złości, a nawet agresji;
  • Impulsywność;
  • Fenomenalna pamięć – oznaki „geniuszu” w jednej dziedzinie; Talenty te mogą dotyczyć bardzo wąskich i specjalistycznych dziedzin;
  • Widoczne opóźnienie rozwoju; nie mówi, bądź wydaje dźwięki bez znaczenia;
  • Paniczny strach przed otwartymi przestrzeniami.

Istnieje wiele pozycji naukowych, które powinny pomóc we wczesnej diagnozie. Pamiętaj również o tym, że owe zaburzenia często się na siebie nakładają. Zawsze swoje obawy powinniśmy skonsultować ze specjalistą. Jeśli zależy nam na dobru dziecka, powinniśmy czym prędzej rozpocząć pracę nad „chorobą”. Wcześniej postawiona diagnoza daje możliwość zwiększenia samodzielności jednostki.

Każdy z nas powinien wiedzieć, że praca nad autystycznym dzieckiem jest niezwykle ciężka. Jeśli chcemy się dostać do jego świata, musimy w tym świecie zacząć „funkcjonować”. Obserwować i wyłapywać najdrobniejsze zainteresowania, a potem w tym kierunku zmierzać, wykorzystując m.in. metodę nagród i kar. Nie wystarczy być rodzicem, trzeba stać się psychologiem. Praca z dzieckiem autystycznym jest żmudna i wydaje się nie mieć końca, ale trzeba wierzyć, że ma sens.

Nie istnieje lekarstwo na autyzm. Przede wszystkim wczesna diagnoza, praca i jeszcze raz praca. Jeśli zależy Ci na dobru swojego dziecka podejmij walkę już dzisiaj, tu i teraz.


Wesprzyj rodziców autystycznego dziecka – zostaw kilka słów od siebie w komentarzu poniżej…


Poprzedni wpis:
Następny wpis:

Dodaj komentarz


ODSZUKAJ RADOŚĆ W KILKU SŁOWACH - CZYTAJ i UCZ SIĘ

TOXIC, jak sobie radzić z osobami, które utrudniają Ci życie?

toxic

Emocjonalnie wykorzystani…

Emocjonalny wampir to szantażysta o wielu twarzach. Gra i wykorzystuje – owija sobie nas wokół palca i nawet nie wiemy kiedy, a już zachowujemy się tak, jak on sobie tego życzy. To nie Twoja wina!!! Emocjonalny szantażysta to cholerny manipulator – wykorzysta wszystko i wszystkich, by zdobyć to, co jest mu w danej chwili potrzebne. W nosie ma uczucia innych – najważniejsze to podbudowanie własnego ego…

Najtrudniejszy moment naszego życia to ten, w którym w końcu zdajemy sobie sprawę z faktu, że ta osoba nas krzywdzi. Ciągła krytyka, obgadywanie, niedorzeczne plotki, brak szacunku, obojętność ze strony bliskich… Odczuwasz to u siebie w życiu? (więcej…)

CZYTAJ

CZARNA KSIĘGA PERSWAZJI

perswazja

Sztuka perswazji to sposób na życie… Choć mylona z manipulacją, to jednak jest bardzo daleka od tego syfu…

Perswazja to sposób przekonywania do własnych racji bez wpływu na zdrowie innej osoby. Pomaga dojść do konsensusu poprzez dyskusję zainteresowanych stron nad zaistniałym problemem – tym samym otwiera drogę do jego rozwiązania. Jest również nieodzownym czynnikiem łagodzącym wszelkie kłótnie, czy spory.

Należy pamięć, że perswazja nie polega na zmuszaniu, jak to lubi robić manipulacja. Perswazja nigdy nie jest powiązana z kłamstwem, czy mówieniem nieprawdy. Skupia się przede wszystkim na argumentowaniu danych twierdzeń i postaw w sposób rzeczowy i kompetentny.

…ale dość z teorią… Czas zobaczyć, czego nauczy nas CZARNA KSIĘGA PERSWAZJI…

Publikacji pomoże przede wszystkim opanować bezcenne techniki życia wśród wielu różnych osobowości… (więcej…)

CZYTAJ

DEPRESJA NIEWIDZIALNY WRÓG

DEPRESJA

DEPRESJA WCIĄŻ OBECNA…

Do tej pory na temat depresji powstało wiele książek, jednak wszystkie „jakieś takieś”… Niby służą pomocą, a wciąż zbyt wiele w nich skomplikowanych terminów… Zbyt mało poradników – zbyt mało prostych przekazów…

Dzisiaj chcę Ci przedstawić pozycję, która jest daleka od medycznych nierozumianych słów. Nie znajdziesz tu nic trudnego do zrozumienia. Ta książka jest napisana, by służyć i pomagać – ma zwiększyć świadomość samego chorującego, jak i jego najbliższych, którzy walczą razem z nim. (więcej…)

CZYTAJ

ZBURZĘ TEN MUR

zburz ten mur

CZAS NA ZMIANY…

Czy masz czasem tak, że gdziekolwiek się ruszysz, to napotykasz na mur? Próbujesz coś zmienić, coś osiągnąć, ale nic się nie zmienia? Jest pewien sposób na to…

Czas zburzyć ten okropny mur, który przez lata budowany był przez porażki, negatywne myśli, krzywdzące opinie, brak pewności siebie, trudne dzieciństwo, okrutne utarte schematy… Wszystko, czego teraz potrzebujesz, to uświadomienie sobie, jak dotrzeć do własnego szczęścia.

Dzięki tej książce odzyskać siebie – zrozumiesz i zaakceptujesz, a przede wszystkim nauczysz się prawdziwie żyć. Trener rozwoju osobistego pomoże Ci zrozumieć, co to znaczy żyć pełnią życia. (więcej…)

CZYTAJ

WŁADCA SŁOWA

wladcaslowa

Władca słowa… Jak skutecznie i celnie wymierzać słowo, aby osiągnąć władzę nad ludzkimi emocjami?

Książka, której opis właśnie czytasz, stawia sobie za cel dać Ci władzę nad ludzkimi emocjami. Będzie tu mowa o tym, jak możesz się nauczyć sięgać poza racjonalne motywy innych ludzi i oddziaływać bezpośrednio na ich instynkty, rozbudzając i rozpalając swymi słowami ich wyobraźnię. Pokażemy Ci, w jaki sposób, sięgając poza racjonalne motywy słuchacza, możesz rozpalać wyobraźnię samymi słowami. Czyli, w skrócie, dowiesz się przede wszystkim…

Nauczy się – Jak bezpośrednio wpływać na ludzkie instynkty, emocje i wyobraźnię, sprawiając, że wszelkie Twoje sugestie staną się nieodparcie fascynujące, zniewalające i hipnotyczne? (więcej…)

CZYTAJ

© 2015-2017 Psychologia życia - Wszelkie prawa zastrzeżone. / Design by Trójwizja.pl /