Jak mam siebie bronić? Co zrobić, aby odzyskać spokój? Jak wyjść z tej ciągłej wojny? Jak odeprzeć atak? Jak przestać być ofiarą? Takie pytania padają w moim gabinecie bardzo często. Czasem szeptem, czasem z płaczem, czasem z ogromnym zmęczeniem. Zawsze jednak są w nich nuty nadziei – że może jest inne wyjście niż ciągła wojna. To właśnie te pytania – pełne napięcia, ale i potrzeby zmiany – były jednym z powodów, dla których…
Dla których postanowiłam napisałam książkę „Oblicza toksyczności. Jak rozpoznać destrukcyjne metody działania i jak się przed nimi chronić” link do książki (>TUTAJ<). Moją intencję było pokazać, że istnieje różnica między tym, aby walczyć – a tym, by naprawdę siebie chronić. Bo walka toczy się na polu bitwy, gdzie są wygrani i przegrani, gdzie każde słowo może zranić, a każda reakcja zostaje zapisana jako nowy rozdział w historii napięcia. Chronienie siebie – to coś zupełnie innego. To wybór spokoju zamiast chaosu. To uznanie, że moje granice są ważne, nawet jeśli ktoś inny ich nie rozumie. W mojej książce nie chciałam dawać gotowych recept. Chciałam pokazać mapę – z zaznaczonymi pułapkami, drogami wyjścia i miejscami, gdzie można odetchnąć. Chciałam, aby każdy i każda z Was, kto czuje, że trwa w emocjonalnej wojnie, mógł znaleźć w tych stronach coś więcej niż analizę toksycznych zachowań – chciałam, byście odnaleźli tam nadzieję. Na pokój. Na życie poza polem walki. Na nowy początek, który zaczyna się wtedy, kiedy zaczynasz być po swojej stronie. Tak naprawdę.
Jak odróżnić „chronić się” od „bronić się”?
W tym artykule chcę zatrzymać się na jednym rozróżnieniu, które często umyka, a które może mieć ogromne znaczenie w procesie odzyskiwania siebie:
- Jaka jest różnica między „chronieniem się” a „bronieniem się”?
Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że to to samo – ale to dwa zupełnie różne ruchy. Bronienie się zakłada, że jesteśmy w stanie zagrożenia i musimy odeprzeć atak. Często opiera się na napięciu, walce, udowadnianiu. To działanie reaktywne, zależne od tego, co zrobi druga osoba. Chronienie się to ruch do siebie. To aktywny wybór. To decyzja, by nie narażać siebie na ból. To odejście na różne sposoby od źródła przemocy – fizycznie, emocjonalnie, symbolicznie.
W procesie terapii nieraz okazuje się, że osoba tkwiąca w relacji przemocowej jest wyczerpana właśnie tą ciągłą gotowością do walki. Tymczasem kluczem bywa zrozumienie, że nie trzeba już niczego udowadniać. Nie trzeba czekać na kolejne ataki, aby się bronić. Można zadbać o siebie inaczej – łagodniej, skuteczniej.
Siła, która płynie z bronienia się, bywa gwałtowna i szybka. Często jest odpowiedzią na coś z zewnątrz – na atak, krytykę, kolejne przekroczenie granic. Jest pełna napięcia, mobilizuje całe ciało do tego, by przetrwać. To siła, która skanuje otoczenie w poszukiwaniu zagrożenia, analizuje każdy gest, każde słowo. Taka siła nie jest zła. Wręcz przeciwnie – bywa niezbędna, szczególnie wtedy, gdy zagrożone jest zdrowie lub życie. To ona pozwala stanąć do walki, kiedy trzeba się ratować. Ale prawda jest też taka, że nie da się żyć cały czas w stanie gotowości. Bo choć ta siła ratuje – to z czasem potrafi wypalić. Wykańcza ciało, przeciąża serce, obciąża psychikę.
I właśnie dlatego tak ważne jest rozpoznanie innego rodzaju siły – tej, która nie musi walczyć, aby istnieć. Siły, która rodzi się w środku. Z zakorzenienia, z decyzji, z troski o siebie. Siły, która nie reaguje impulsywnie, ale wybiera: wybiera, aby nie odbierać telefonu, by nie tłumaczyć się bez końca, by nie dawać kolejnej szansy tylko dlatego, że ktoś jej oczekuje. To siła, która nie musi być głośna, by była słyszalna. Nie musi dowodzić swojej racji, aby mieć prawo odejść. To siła, która nie potrzebuje rozgłosu, bo opiera się na głębokim przekonaniu: „Mam prawo chronić siebie – nawet jeśli inni tego nie rozumieją.”
Co ważne, chronienie siebie nie zawsze oznacza odejście. Czasem oznacza wewnętrzne oddzielenie. Czasem nowe granice. Czasem to tylko (i aż) świadomość: „Nie jestem winny/a temu, że ktoś mnie rani.” Bo ta siła nie walczy. Ona buduje przestrzeń, w której w końcu można odpocząć.
Oto 10 przekonań, które mogą szkodzić w budowania siły wewnętrznej:
- „Muszę być silna/silny i wszystko wytrzymać.”
- „On/ona się zmieni, jeśli wystarczająco się postaram.”
- „To moja wina, że on/ona tak reaguje.”
- „Jak odejdę, to już nikogo nie znajdę.”
- „Lepiej mieć cokolwiek, niż być samą/samym.”
- „Może przesadzam, przecież nie bije.”
- „Nie mam prawa się skarżyć, inni mają gorzej.”
- „Muszę mu/jej wybaczyć, jeśli chcę być dobrą osobą.”
- „To ja mam problem z komunikacją.”
- „Jak odejdę, skrzywdzę dzieci.”
Bezpieczne przekonania, które warto budować:
- „Mam prawo do spokoju.”
- „Nie muszę wyjaśniać i tłumaczyć się komuś, kto mnie rani.”
- „Nie jestem odpowiedzialna/y za czyjeś wybuchy.”
- „Mogę wybrać siebie.”
- „Ochrona siebie nie jest egoizmem – to wyraz szacunku.”
- „Mam prawo zakończyć relację, która mnie krzywdzi.”
- „Mogę się uczyć nowych, wspierających sposobów budowania relacji.”
- „Nie muszę być idealna/idealny, by zasługiwać na szacunek.”
- „Nie jestem sama/sam – mogę szukać wsparcia.”
- „Każdy dzień to szansa na to, aby bardziej stanąć po swojej stronie.”
Jeśli te słowa rezonują – zajrzyj do „Obliczy toksyczności”. Tam znajdziesz nie tylko opisy destrukcyjnych metod działania, ale też strategie chronienia siebie. Bo ta wojna naprawdę nie musi trwać wiecznie.
Daj znać, w komentarzu poniżej…
A gdybyś miał/a wyobrazić sobie przestrzeń, w której naprawdę czujesz się bezpiecznie – co by w niej było, a czego na pewno by tam nie było? Jak rozpoznajesz moment, w którym Twoje ciało lub emocje podpowiadają: „To już za dużo”? Co by się zmieniło w Twoim życiu, gdybyś traktował/a swoje granice z taką samą czułością, z jaką chronisz kogoś bliskiego?
Autorka: AGNIESZKA ZBLEWSKA 
ODSZUKAJ RADOŚĆ W KILKU SŁOWACH - CZYTAJ i UCZ SIĘ
- DEPRESJA
- EMOCJE i NASTRÓJ
- My Lifestyle
- OBLICZA TOKSYCZNOŚCI
- PSYCHOLOGIA ASERTYWNOŚCI
- PSYCHOLOGIA KOMUNIKACJI
- PSYCHOLOGIA KONFLIKTU
- PSYCHOLOGIA MIŁOŚCI
- PSYCHOLOGIA ODŻYWIANIA
- PSYCHOLOGIA OSOBOWOŚCI
- PSYCHOLOGIA PEWNOŚCI SIEBIE
- PSYCHOLOGIA PRACY
- PSYCHOLOGIA PRZEMOCY
- PSYCHOLOGIA RODZINY
- PSYCHOLOGIA ROZWOJU
- PSYCHOLOGIA SEKSU
- PSYCHOLOGIA STRATY
- PSYCHOLOGIA SUKCESU
- PSYCHOLOGIA ŚWIADOMOŚCI
- PSYCHOLOGIA SZCZĘŚCIA
- PSYCHOLOGIA UZALEŻNIENIA
- PSYCHOLOGIA WPŁYWU - AFIRMACJE
- PSYCHOLOGIA ZABURZEŃ
- PSYCHOLOGIA ZDROWIA
- PSYCHOLOGIA ZMIANY
- PSYCHOLOGIA ZWIĄZKU
- PSYCHOTERAPIA
- TECHNIKI NLP
- TOKSYCZNE OSOBOWOŚCI
- WARTO PRZECZYTAĆ
- WARTO WIEDZIEĆ
- WYSOKA WRAŻLIWOŚĆ
SZUKAJ
NEWSLETTER
Zapisz się na naszą listę mailingową Niech nigdy nie ominie cię żadna nowinka
[newsletter_signup_form id=1]NAJNOWSZE ARTYKUŁY
ŚLEDŹ MNIE
