URAZ PSYCHICZNY, czyli jak pomóc dziecku wyjść z traumy?

Trauma to niby tylko wyraz, a jednak kryje w sobie tak wiele cierpienia. Wiąże się z niebywale destrukcyjnymi wydarzeniami, które powodują, że wnętrze człowieka przepełnia ogromny ból emocjonalny. Powoduje, że stajemy się zakładnikami własnych ran psychicznych. A co najgorsze z traumatycznymi wydarzeniami mierzą się coraz to młodsze osoby, a nawet niemowlęta…

Wyswobodzenie dzieci z rąk oprawców jest jednym z najważniejszych celów. Jednak to nie wszystko – dziecko będące ofiarą sprawcy potrzebuje ogromnego wsparcia i pomocy. Bowiem mierzy się ono z tak wielkim cierpieniem, które trudno jest opisać. A ono nie tylko nosi go w sobie, ale również przez jego pryzmat postrzega otaczający je świat. Dlatego tak bardzo ważna jest właściwa pomoc, która powinna być wsparciem, ale także oparciem dla jego zranionej duszy.

Moje uszy wielokrotnie słyszały historie, które nigdy nie powinny mieć miejsca. Moje serce wielokrotnie przelane było smutkiem, gdy patrzyłam w twarz głęboko zranionemu dziecku. W takich momentach budziła się we mnie ogromna niezgoda na takie sytuacje. Jednak czasu nie możemy cofnąć. Jednie, co możemy zrobić to ofiarować dziecku pomoc, o którą ono samo nie będzie umiało poprosić. Tutaj potrzeba ogromnych pokładów cierpliwości i skupienia się na potrzebach młodego człowieka. Często podczas terapii rozmawiam z osobami dorosłymi o tym, jak pomóc takim dzieciom. Dlatego, gdy Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne zapowiedziało, że niebawem w sprzedaży ukaże się książka Dzieci i młodzież ze zdezorganizowanym stylem przywiązania. Podejście mentalizowania w empatycznej opiece opartej na wiedzy o przywiązaniu i traumieautorstwa Chris Taylor (link do książki >TUTAJ<) uznałam, że może być to świetna pozycja dla osób, których nadrzędnym celem jest zrozumienie i pomoc skrzywdzonym dzieciom. Nie myliłam się. Ta książka to złoto. Ona nie tylko tłumaczy jak zająć się dzieckiem po trudnych przeżyciach, ale także w bardzo przejrzysty sposób, krok po kroku wyjaśnia, co dzieje się z psychiką dziecka, gdy ono doświadcza traumy. Autor szczegółowo wyjaśnia, w jaki sposób kształtuje się jego wewnętrzny świat i z jakimi uczuciami oraz emocjami takie dziecko musi się mierzyć. Dlatego teraz – będąc krótko po lekturze wspomnianej książki przychodzę z jej recenzją. Uważam, że ta pozycja powinna obowiązkowo znaleźć się w biblioteczce każdego specjalisty, a także osoby, która codziennie ma kontakt z dziećmi. A mam tu na myśli każdego opiekuna i osobę wspierającą dziecko po ciężkich przeżyciach.

A oto, co czytelnik znajdzie w książce…

Publikacja „Dzieci i młodzież ze zdezorganizowanym stylem przywiązania. Podejście mentalizowania w empatycznej opiece opartej na wiedzy o przywiązaniu i traumie” skupia się na dość mało znanym pojęciu, jakim jest mentalizowanie. Dlatego w krótki sposób wyjaśnię, czym ono jest i jak bardzo ważne jest zrozumienie jego założeń.

Co to jest mentalizowanie?

Mentalizowanie jest to nurt terapeutyczny, który polega na myśleniu  zarówno o własnych i cudzych myślach oraz uczuciach będących pewną składową obserwowanego zachowania. To także pewna forma zaciekawienia się myślami i uczuciami, aby je później zrozumieć. Choć jest to nowy termin, to tak naprawdę metalizowanie nie jest nową koncepcją. Bowiem wraz z rozwojem ludzkości człowiek zyskał więcej czasu na przyglądaniu się i analizowaniu motywów działania innych ludzi. Cytując fragment poradnika: „Mentalizowanie jest to zdolność rozumienia własnych i cudzych subiektywnych stanów i procesów umysłowych. Dzięki niemu zdolni jesteśmy do reakcji zarówno na zachowania innych ludzi, jak i na ich poglądy, postawy, pragnienia, nadzieje, wiedzę, wyobraźnię, udawanie, oszustwa, zamiary i plany. Rozumienie zachowań innych osób w kontekście tego, co prawdopodobnie myślą i czują, stanowi główne osiągnięcie rozwojowe, możliwe dzięki relacjom opartym na bezpiecznym przywiązaniu; nasze rozumienie innych zależy w decydującym stopniu od tego, czy nasi opiekunowie właściwie rozumieli nasze stany umysłowe w niemowlęctwie.” Mentalizowanie jest też bardzo ważnym elementem modelu, który został opatrzony skrótem MPT.

Na czym polega model MPT?

Jest to pewnego rodzaju system wzajemnie powiązanych ze sobą spostrzeżeń, przeświadczeń, przekonań, wartości oraz sposobów sprawowania opieki nad dziećmi, które doświadczyły przemocy fizycznej lub/i psychicznej, doznały bolesnego odrzucenia czy wielokrotnie zmieniały środowisko opiekuńcze. Jak pisze sam autor – MPT „wspiera praktyki zakorzenione w ciekawości opiekuna dotyczącej tego, co się dzieje w jego własnym umyśle oraz w umyśle dziecka, przy jednoczesnym rozwijaniu takiej samej ciekawości u podopiecznego w odniesieniu do tego, co się dzieje w jego własnym umyśle i w umyśle opiekuna.”

Skrót MPT określa trzy powiązane ze sobą wątki. A są nimi: „

  1. Proces myślenia o myślach i uczuciach stojących za zachowaniami dziecka i jego opiekunów, czyli – by posłużyć się trafnym określeniem Fonagya (Allen, 2006) – reprezentowanie umysłu w umyśle bądź mentalizowanie.
  2. Opieka oparta na bieżącym rozumieniu wczesnych więzi interpersonalnych między dzieckiem a jego opiekunem, czyli przywiązania.
  3. Wpływ wielokrotnie się powtarzających przerażających doświadczeń, czyli traumy.”

Choć to, co powyżej może wydawać się bardzo zawiłe, to jednak takie nie jest. Bowiem mogę śmiało napisać, że Chris Taylor na łamach swojej książki w doskonały sposób wyjaśnia słowa L.R. Knosta: „Złoszczenie się, krzyczenie lub bicie dziecka za to, że się złości, krzyczy lub bije jest, jak rzucanie błotem w zabłocone dziecko i oczekiwanie, że zrobi się od tego czyste”. Bowiem, niestety często zdarza się tak, że dzieci  czy młodzież trafiają do różnych placówek, są przekazywane z rąk do rąk tylko dlatego, że ich zachowanie i objawy spotykają się z wielkim niezrozumieniem bądź z niewiedzą w kwestii tego, jak udzielić im pomocy. Dlatego tak bardzo ważne jest zrozumienie podstaw modelu MPT, który może być pewnego rodzaju poszerzeniem dobrych praktyk z młodymi osobami  wymagającymi szczególnej opieki.

Krótko ujmując, model MPT zakłada wiedzę z dziedziny przywiązania, rozumienie znaczenia poczucia bezpieczeństwa oraz braku bezpieczeństwa, czy też organizacji i dezorganizacji przywiązania, jak również oddziaływania traumy rozwojowej. A co najważniejsze, wspominany model łączy założenia teorii przywiązania, wiedzę o traumie i podejście mentalizowania z najnowszymi wynikami badań z dziedziny neuronauki.

W modelu MPT cele zdrowienia definiuje się, jako:

  • Po pierwsze, zaradzenie przeszłej traumie.
  • Po drugie, wypracowanie bezpieczeństwa przywiązania.
  • Po trzecie, poprawa zdolności mentalizowania.
  • Po czwarte, dobre życie.

Książka „Dzieci i młodzież ze zdezorganizowanym stylem przywiązania. Podejście mentalizowania w empatycznej opiece opartej na wiedzy o przywiązaniu i traumie” daje czytelnikowi ogrom wiedzy. Autor szczegółowo wyjaśnia, czym jest przywiązanie oraz trauma. Jaki wpływ na psychikę dziecka ma brak odpowiedniej więzi z głównym opiekunem. Co powoduje trauma i co potrzeba, aby pomóc dziecku zrozumieć, że nie jest ofiarą a jest osobą ocalałą. Ta ostatnia kwestia najbardziej zapadła w mojej pamięci. Sądzę, że warta jest ponownego podkreślenia: Dziecko po traumatycznych doświadczeniach to człowiek, który ocalał!!! Dzieci, którym udało się przetrwać traumę są ocaleni!!! Choć oczywiście nie możemy bagatelizować bagażu, który cały czas niosą na swojej duszy. Jednak warto pamiętać, że dziecko jest raczej tym, kto przetrwał – jest osobą, która ocalała, a nie ofiarą. Takie przesłanie niesie nadzieję i siłę. Warto także unikać postrzegania reakcji dziecka na traumę jako patologicznych. Ono stara się z całych sił i każdego dnia podejmuje nowe próby poradzenia sobie z przeogromnym bólem emocjonalnym. Ono chciałoby zamknąć drzwi do przeszłości, ale nie jest w stanie. Te „drzwi” są dla niego zbyt duże i mają nazbyt wiele skomplikowanych zamków i zameczków. Choć nie jesteśmy wstanie wyręczyć je w tym, to jednak zawsze powinniśmy ofiarowywać dziecku wsparcie, pociesznie, pomocne wskazówki, ochronę i otuchę w tym procesie.

Warto także zawsze pamiętać o tym, że młoda osoba może na przykład: „

  • nadal doświadczać traumy i krzywdzenia na skutek styczności z przemocą domową lub dręczeniem w szkole bądź kontaktów ze stosującymi przemoc rówieśnikami albo gangami;
  • nie czuć się bezpiecznie w swoim domu – dotyczy to zarówno dzieci, które mieszkają w domu rodzinnym, jak i tych, które przebywają w placówkach opiekuńczych i rodzinach zastępczych;
  • nadal doświadczać zawstydzania i poniżania – trzeba o tym pamiętać, zastanawiając się, jak radzić sobie z zachowaniem dziecka. Wielu dorosłych, nie zdając sobie z tego sprawy, stosuje formy dyscypliny oparte właśnie na zawstydzaniu. Są one jednak mało skuteczne, jeśli dziecko doświadczyło traumy, ponieważ stają się niejako jej kontynuacją.”

Trudności, które napotykają dzieci nie zwalniają nas z obowiązku myślenia o nich dobrze. Zaś przyjęcie perspektywy, która skupia się na ich mocnych stronach jest w tym niebywale pomocna. Zatem pamiętajmy, że każde dziecko jest wyjątkowe. Dzieci są czymś więcej niż trudnościami, jakie przeżywają. One nieustannie się rozwijają.

Ważne jest również zrozumienie tego, że dziecko kocha osoby, z którymi mieszka i od których jest zależne, nawet gdy jest przez nie źle traktowane. W taki sposób przystosowuje się do świata takiego, jakim go doświadcza, aby przeżyć. Nie można go winić za to, że było z rodzicami nawet wtedy, gdy oni go krzywdzili. To jest dziecko, które próbuje poradzić sobie z ogromnymi krzywdami na swój własny sposób.

Publikacja „Dzieci i młodzież ze zdezorganizowanym stylem przywiązania. Podejście mentalizowania w empatycznej opiece opartej na wiedzy o przywiązaniu i traumie” porusza tak wiele ważnych kwestii, że jest mi ogromnie trudno o wszystkich w tym wpisie wspomnieć. Choć nie ukrywam bardzo bym chciała to zrobić. Jednak musiałabym przepisać praktycznie całą książkę, aby to zrobić. Dlatego teraz raz jeszcze gorąco zachęcam do jej lektury. Jest to bardzo ważna pozycja, która warta jest każdej minuty. Polecam ją przede wszystkim osobom pracującym z dziećmi i młodzieżą, ale również tym, którzy mają jakikolwiek kontakt z „ocalałymi”. Gorąco polecam, a nawet zalecam.


Autorka:   AGNIESZKA ZBLEWSKA 

Poprzedni wpis:
Następny wpis:

Zostaw komentarz

Korzystając z formularza zgadzasz się na przechowywanie i przetwarzanie Twoich danych przez tę witrynę w celu umieszczenia na niej Twojego komentarza.


Skomentuj

ODSZUKAJ RADOŚĆ W KILKU SŁOWACH - CZYTAJ i UCZ SIĘ

DZIENNIK MIŁOŚCI WŁASNEJ

„DZIENNIK MIŁOŚCI WŁASNEJ” to e-book dla każdego, kto chce zacząć siebie kochać. To propozycja dla wszystkich którzy pragną patrzeć na siebie oczami szacunku, zrozumienia, akceptacji i wdzięczności ❤❤❤

(więcej…)

CZYTAJ

ELIKSIR PEWNOŚCI SIEBIE

ELIKSIR PEWNOŚCI SIEBIE, czyli jak pokonać wewnętrzne i zewnętrzne blokady?

Istnieją takie momenty, w których z wielkim cierpieniem na duszy wątpimy w siebie. Nie czujemy się zbyt dobrze we własnej skórze, odczuwamy ucisk w gardle, nogi odmawiają posłuszeństwa, a serce zbyt szybko zaczyna bić. Człowiek sam ze sobą czuje się źle. A wszystko z powodu kulejącej pewności siebie, która daje o sobie znać, w takich momentach, które są dla nas nazbyt obciążające.

Dlatego postanowiłam napisać książkę, która dokładnie zobrazuje, jak stać się pewnym siebie człowiekiem.  (więcej…)

CZYTAJ

Źródła braku pewności siebie, czyli skąd u ludzi niskie poczucie wartości?

„Źródła braku pewności siebie” to e-book dla każdego, kto chce wziąć pewność siebie w swoje ręce i podjąć decyzję, co dalej powinien z nią zrobić. To nade wszystko źródło schematów głęboko zakorzenionych w podświadomości. To prawda o tym skąd u ludzi niskie poczucie wartości, jak również o tym, co wpływało i wpływa cały czas na naszą pewność siebie.

W e-booku: (więcej…)

CZYTAJ

TOXIC 2, jak poradzić sobie z miłością, która Cię niszczy?

Toksyczna więź…

Coraz bardziej świadomi, a jednak wciąż tak bardzo nieświadomi… Niestety wciąż zbyt wiele osób tkwi w toksycznych relacjach, całkowicie rujnując swoje zdrowie psychiczne. Nazbyt wiele osób wciąż nieświadomie oddaje swoje życie w ręce wampira emocjonalnego. Traci wszystko – szczęście, radość, poczucie bezpieczeństwa, spokój, swoje prawa, zdrowie i to wszystko w imię zasad, które zostały zbudowane przez toksycznego wampira.

Jednak w życiu każdego z nas przychodzi taki moment w których pragniemy tylko jednego – wolności i rozumienia… Czy należysz do tych osób? (więcej…)

CZYTAJ

TOXIC, jak sobie radzić z osobami, które utrudniają Ci życie?

Emocjonalnie wykorzystani…

Emocjonalny wampir to szantażysta o wielu twarzach. Gra i wykorzystuje – owija sobie nas wokół palca i nawet nie wiemy kiedy, a już zachowujemy się tak, jak on sobie tego życzy. To nie Twoja wina!!! Emocjonalny szantażysta to cholerny manipulator – wykorzysta wszystko i wszystkich, by zdobyć to, co jest mu w danej chwili potrzebne. W nosie ma uczucia innych – najważniejsze to podbudowanie własnego ego…

Najtrudniejszy moment naszego życia to ten, w którym w końcu zdajemy sobie sprawę z faktu, że ta osoba nas krzywdzi. Ciągła krytyka, obgadywanie, niedorzeczne plotki, brak szacunku, obojętność ze strony bliskich… Odczuwasz to u siebie w życiu? (więcej…)

CZYTAJ

CZARNA KSIĘGA PERSWAZJI

Sztuka perswazji to sposób na życie… Choć mylona z manipulacją, to jednak jest bardzo daleka od tego postępowania…

Perswazja to sposób przekonywania do własnych racji bez wpływu na zdrowie innej osoby. Pomaga dojść do konsensusu poprzez dyskusję zainteresowanych stron nad zaistniałym problemem – tym samym otwiera drogę do jego rozwiązania. Jest również nieodzownym czynnikiem łagodzącym wszelkie kłótnie, czy spory.

Należy pamięć, że perswazja nie polega na zmuszaniu, jak to lubi robić manipulacja. Perswazja nigdy nie jest powiązana z kłamstwem, czy mówieniem nieprawdy. Skupia się przede wszystkim na argumentowaniu danych twierdzeń i postaw w sposób rzeczowy i kompetentny.

…ale dość z teorią… Czas zobaczyć, czego nauczy nas CZARNA KSIĘGA PERSWAZJI…

Publikacji pomoże przede wszystkim opanować bezcenne techniki życia wśród wielu różnych osobowości… (więcej…)

CZYTAJ

DEPRESJA NIEWIDZIALNY WRÓG

DEPRESJA WCIĄŻ OBECNA…

Do tej pory na temat depresji powstało wiele książek, jednak wszystkie „jakieś takieś”… Niby służą pomocą, a wciąż zbyt wiele w nich skomplikowanych terminów… Zbyt mało poradników – zbyt mało prostych przekazów…

Dzisiaj chcę Ci przedstawić pozycję, która jest daleka od medycznych nierozumianych słów. Nie znajdziesz tu nic trudnego do zrozumienia. Ta książka jest napisana, by służyć i pomagać – ma zwiększyć świadomość samego chorującego, jak i jego najbliższych, którzy walczą razem z nim. (więcej…)

CZYTAJ

ZBURZĘ TEN MUR

CZAS NA ZMIANY…

Czy masz czasem tak, że gdziekolwiek się ruszysz, to napotykasz na mur? Próbujesz coś zmienić, coś osiągnąć, ale nic się nie zmienia? Jest pewien sposób na to…

Czas zburzyć ten okropny mur, który przez lata budowany był przez porażki, negatywne myśli, krzywdzące opinie, brak pewności siebie, trudne dzieciństwo, okrutne utarte schematy… Wszystko, czego teraz potrzebujesz, to uświadomienie sobie, jak dotrzeć do własnego szczęścia.

Dzięki tej książce odzyskać siebie – zrozumiesz i zaakceptujesz, a przede wszystkim nauczysz się prawdziwie żyć. Trener rozwoju osobistego pomoże Ci zrozumieć, co to znaczy żyć pełnią życia. (więcej…)

CZYTAJ

WŁADCA SŁOWA

Władca słowa… Jak skutecznie i celnie wymierzać słowo, aby osiągnąć władzę nad ludzkimi emocjami?

Książka, której opis właśnie czytasz, stawia sobie za cel dać Ci władzę nad ludzkimi emocjami. Będzie tu mowa o tym, jak możesz się nauczyć sięgać poza racjonalne motywy innych ludzi i oddziaływać bezpośrednio na ich instynkty, rozbudzając i rozpalając swymi słowami ich wyobraźnię. Pokażemy Ci, w jaki sposób, sięgając poza racjonalne motywy słuchacza, możesz rozpalać wyobraźnię samymi słowami. Czyli, w skrócie, dowiesz się przede wszystkim…

Nauczy się – Jak bezpośrednio wpływać na ludzkie instynkty, emocje i wyobraźnię, sprawiając, że wszelkie Twoje sugestie staną się nieodparcie fascynujące, zniewalające i hipnotyczne? (więcej…)

CZYTAJ

POTĘGA ŻYCIA – Jak zacząć od nowa, nie zmieniając wszystkiego wokół?

Każdy z nas w pewnym momencie swojego życia staje oko w oko z potrzebą zmiany, która często przychodzi niespodziewanie i od której tak naprawdę nie ma odwrotu. Zmiana dotyczy różnych sfer naszego życia, ale w dużej mierze będzie krążyć wokół wewnętrznej potrzeby natychmiastowej odmiany własnego losu…

Wewnętrzny głos krzyczy: „muszę coś zmienić, bo inaczej zwariuję”… Zmiana jest nieunikniona, a Ty od dzisiaj stajesz się jej mapą i przewodnikiem… (więcej…)

CZYTAJ

© 2015-2020 Psychologia życia - Wszelkie prawa zastrzeżone. / Design by Trójwizja.pl /